Neda, Iranian Queer Magazine - info@nedamagazine.net

سال اول | شماره ی اول | ژانویه 2009 | شناسنامه و تماس | آرشیو ن د ا

 

سفر مدیر سازمان IRQR به ترکیه

گزارشی به هیئت مدیره ی سازمان

 

در بیست و هشتم اکتبر برای بررسی وضعیت پناهجویان دگرباش ایرانی به ترکیه رفتم. در این سفر به شهرهای کایسری، نیده، اسپارتا و کونیا نیز رفتم تا پناهجویان ساکن آن شهرها را نیز ملاقات کنم. ساعت ها پای صحبت های آنها نشستم و داستان زندگی شان و اینکه چرا از ایران خارج شده اند را شنیدم. همچنین درباره ی شرایط فعلی شان در ترکیه صحبت کردیم. در هجدهم نوامبر هم ملاقاتی با دفتر کمیسریای عالی پناهندگان سازمان ملل در آنکارا داشتم. گزارش به روز شده ی سازمان و وضعیت پرونده ی پناهجویان دگرباش ایرانی را برای ارائه به مسئولان سازمان ملل تهیه کردم. در این سفر تعدادی از پناهجویان دگرباش با من همراه شدند و امیدوار بودند که هر چه زودتر خبرهای خوبی از سازمان ملل دریافت کنند.

سازمان دگرباشان ایرانی پرونده هایی در دست بررسی دارد که به دلیل شرایط خاص ترکیه آنها را اضطراری کرده بود. یکی از آنها پیمان، همجنسگرای بیست و شش ساله ی ایرانی است که حدود سیزده ماه پیش به دلیل مشکلاتش از ایران خارج شد. او در شرایط بسیار بد روحی و مالی قرار دارد. برای کم کردن هزینه های ماهیانه اش ناچار شده است که با چند نفر در یک آپارتمان کوچک زندگی کند.

نلی دگرجنسگونه ی سی و هشت ساله ی ایرانی است که حدود چهارده ماه پیش به دلیل مشکلاتش از ایران خارج شد و در شرایط بسیار بد روحی قرار دارد. نوال هم یک دگرجنسگونه ی هجده ساله ی مرد به زن است که به همراه خواهر دگرجنسگونه ی بیست و یک ساله اش در ترکیه به سر می برند. هر دوی آنها در شرایط بسیار بدی هستند و به کمک نیاز دارند. سازمان دگرباشان ایرانی به دلیل محدودیت هایش تا به حال نتوانسته است به آنها کمک مالی کند اما به دنبال آن هستیم که راهی برای کمک به آنها پیدا کنیم. 

حسین و شایان یک زوج همجنسگرا هستند که حدود یک سال و نیم پیش به ترکیه آمده اند و پنج ماه از مصاحبه ی آنها گذشته است. آنها هم در شرایط خاص روحی قرار دارند. خوشبختانه چند روز پس از ملاقات با دفتر کمیسریای عالی پناهندگان سازمان ملل پیمان، نلی، نوال، حسین و شایان به عنوان پناهنده پذیرفته شدند. اما هنوز تعداد زیادی از دگرباشان پناهجو هستند که منتظر انجام روند قانونی خود می باشند و سازمان دگرباشان ایرانی پرونده ی آنها را در دست اقدام دارد.

نلی گفت: «سازمان دگرباشان ایرانی (IRQR) به من کمک های زیادی کرده است و زندگی ام را تغییر داد. اکنون پس از چهارده ماه اضطراب می توانم امیدوار باشم که یک روزی به کانادا خواهم رفت. در آن روز تمام تلاشم را خواهم کرد که با حمایت از سازمان به خانواده ی دگرباشام کمک کنم.» همچنین پیمان گفت: «من نمی دانم چطور باید از سازمان تشکر کنم. یک مرحله ی دیگر تمام شد و هم اکنون باید منتظر مصاحبه با سفارت کانادا باشم. مصاحبه ای که اصلا معلوم نیست در چه زمانی انجام خواهد شد. امیدوارم که به زودی خبرم دهند چون شرایطم اجازه نمی دهد که بیش از این منتظر بمانم. باید هر چه زودتر ترکیه را ترک کنم چون باید به ازای هر یک روز ماندن در این کشور پول پرداخت کنم.»

از انجام این روند خیلی خوشحال هستم. شرایط از زمان پناهجویی من در ترکیه خیلی تغییر کرده است. باید از دفتر کمیسریای عالی پناهندگان سازمان ملل تشکر ویژه ای کرد. رسیدگی به پرونده ی هزاران پناهجو کار ساده ای نیست. اما آنها همیشه بسیار حمایت کننده و کوشا بوده اند.

همچنین مایل هستم از جان و بقیه ی حامیان سازمان تشکر کنم زیرا آنها بودند که تمام هزینه های سفر را پرداخت کردند و باعث شدند که تغییری در شرایط پناهجویان دگرباش ایرانی حاصل شود.

 

آرشام پارسی

مدیر سازمان دگرباشان ایرانی

IRanian Queer Railroad – IRQR