Neda, Iranian Queer Magazine - info@nedamagazine.net

سال اول | شماره ی اول | ژانویه 2009 | شناسنامه و تماس | آرشیو ن د ا

ماجرای لنگه کفش

امید

منتظر الزیدی روزنامه نگار عرب با پرتاب لنگه کفش خود به سوی رییس جمهور ایالات متحده امریکا جرج واکر بوش شهرتی  در میان کوته فکران کشورهای اسلامی برای خویش بدست آورد. برای افرادی چون منتظر الزیدی وادولف هیتلر و محمود احمدی نژاد کسب شهرت به هر گونه ای تفاوتی نمی کند و تنها مطرح شدن در میان قشری خاص و مشهور منفور گشتن در میان روشنفکران جهان  بسنده می کند. تفاوتی نمی کند دروغ بگویند، وقایع تاریخی را انکار کنند، جنایات ارتکابی خود را خدمت بخوانند، وجود گروههای اجتمایی را نفی کنند و هر عمل کریهی انجام دهند. صرفا برای اینکه تصویر خویش را در رسانه ها ببینند و شاد گردند بدون انکه کمترین هزینه ای بپردازند این کار را انجام می دهند. ولی این حقه دیگر کار ساز نیست و منتظر الزیدی باید مجازات کرده خویش را ببیند و هزینه شهرت منفی را که بدست آورده است پشت میله های زندان بپردازد شاید عبرتی باشد برای دیگران. شاید جهانیان در یابند آزادی بیان این نیست که هر کس هر چه دلش خواست بگوید.

محمود احمدی نژاد در دانشگاه کلمبیا اعلام کرد که ما در ایران همجنسگرا نداریم و در ایران و جهان خود را مطرح کرد و تصویرخود را در رسانه ها دید و لذت برد ولی توجه جهانیان را نسبت به مشکلات همجنسگرایان ایرانی جلب کرد و باعث شد رسانه ها به این مورد از نقض حقوق بشر در ایران توجه بیشتری داشته باشند . هولوکاست را انکار کرد مشهور شد ولی باز باعث تفکر جهان نسبت به این فاجعه تاریخی گشت. پرتاب لنگه کفش منتظر الزیدی اگر در دوران حکومت بعث به سوی صدام حسین می بود بی شک منتظر را مشهور می کرد ولی وی را از روی کره زمین نیز محو می کرد. اگر این لنگه کفش به سوی ایت الله خامنه ای پرتاب شود پرتاب کننده نیز سرنوشت مخوفی خواهد داشت. اگر پیرمردی که در ایستگاه متروی تهران لنگه کفش پاره خود را به جای آنکه به اقای حداد عادل نشان دهد تا فقر مالی خود را نمایان سازد به صورت آقای حداد می کوفت چه سرنوشتی در انتظارش می بود؟ 

ولی رسانه های کشور های مستبدی چون ایران با نادیده گرفتن این واقعیت ها روزهای متوالی در طبلهای توخالی خود کوبیدند و از منتظر الزیدی یک قهرمان خیالی در ذهن بی مغزان ساختند.