Neda, Iranian Queer Magazine - info@nedamagazine.net

سال اول | شماره ی سوم | مارچ 2009 | شناسنامه و تماس | آرشیو ن د ا

گروه اقلیت و مدیریت تفرقه

آرشام پارسی

اقلیت یا گروه اقلیت، یک مفهوم جامعه‌شناسی است. معمولن گروه اقلیت گروهی است که اعضای آن توسط دیگران مورد تبعیض قرار می‌گیرند و در وضع نامناسب‌تری قرار دارند. اعضای گروه‌های اقلیت نوعی حس همبستگی گروهی و احساس تعلق به یک‌دیگر دارند؛ در نتیجه احساسات وفاداری و علایق مشترک بین آن‌ها معمولاً زیادتر است. و این اقلیت ها بوده اند که جنبش های اجتماعی را تشکیل و آنها را قوت بخشیده اند.

جنبش اجتماعی در اصطلاح دانش جامعه‌شناسی، هرگونه کوشش جمعی برای پیش‌برد منافع مشترک، یا تأمین هدف اصلی از طریق عمل جمعی خارج از حوزه ی نهادهای رسمی است. بعضی از جنبش‌ها در چهارچوب قوانین جوامعی فعالیت می‌کنند که در آن حضور دارند؛ در حالی که جنبش‌های دیگر به صورت گروه‌های غیرقانونی یا زیرزمینی فعالیت می‌کنند. اندازه جنبش اجتماعی بستگی به تعداد اعضای آن دارد؛ جنبش‌های اجتماعی کوچک، جنبش‌هایی هستند که اعضای آن‌ها کم‌تر از صد نفر است. جنبش‌های اجتماعی بزرگ، جنبش‌هایی هستند که هزاران یا میلیون‌ها نفر را در برمی‌گیرند. اعضای گروه اقلیت ها معمولن زیرساختارهای جنبش های اجتماعی را تشکیل می دهند تا با تبعیض هایی که آنها را تحت تاثیر قرار داده است، مبارزه کنند.

اکثریت و اقلیت یکی از آشناترین دسته بندی های اجتماعی-سیاسی است و نکته ی جالب اینجاست که این دسته بندی ها در تمام سطوح اجتماعی وجود دارد و یا در بیشتر موارد به وجود آمده است. در گروه اقلیت ها که بنا به تعریف جامعه شناسی آن همبستگی بین اعضا وجود دارد، این دسته بندی ها به عمد و با هدف تخریب جنبش اجتماعی آنها به وجود می آید. اعضای جامعه ی اکثریت به درون گروه اقلیت نفوذ می کنند و تلاش دارند که اکثریت بودن خودشان را همچنان حفظ کنند. و در نهایت جنبش های آزادی خواه اقلیت ها را قبل از اینکه فراگیر شوند، یا بی اعتبار می کنند و یا در نهایت از بین می برند.

جنبش دگرباشان ایرانی دگرگون ساز نیست بلکه در دسته بندی جنبش های اصلاحات قرار می گیرد. و معمولن هدف‌های محدودتری از جنبش های دگرگون ساز دارد و می‌خواهد تنها برخی جنبه‌های نظام اجتماعی موجود را تغییر دهد. این گونه جنبش ها به انواع ویژه‌ای از نابرابری یا بی‌عدالتی و تبعیض توجه نشان می‌دهند. جنبش‌های دگرگون‌ساز و اصلاحات هر دو خواهان تغییرات در سطوح جامعه‌اند؛ تفاوت اصلی این است که جنبش‌های اصلاحات یک فرآیند اجتماعی درازمدت را در برمی‌گیرد و جنبش های دگرگون ساز تغیرات سریع و فراگیر به همراه خشونت است که معمولن به انقلاب و تغییر ساختار جامعه ختم می شود

با نگاهی اجمالی به تاریخ جنبش ها و مقایسه ی آن با شرایط کنونی در می یابیم که در بیشتر موارد مخالفان واقعی جنبش های اجتماعی در صف مقابل نایستاده بودند بلکه در میان حامیان آنها بوده اند. تجریه های تاریخی بیانگر این واقعیت است که کم هزینه ترین وضعیت برای مخالفان دمکراسی و آزادی خواهی این است که جنبش دچار چند دستگی و شکاف شود. در این صورت است که بدون پرداخت کمترین هزینه، دیگر نیازی به تیر برای قلع و قمع اصلاحیون نیست چرا که آنها بر شاخه نشسته اند و بُن می برند

جمله ی معروف «تفرقه بیانداز و حکومت کن» یکی دیگر از ابزارهای مخالفان جنبش های اصلاحات است که متاسفانه در جامعه ی ما ایرانیان بیشترین محبوبیت و کارآیی را نیز دارد و آن «مدیریت تفرقه» است که امروزه در جامعه ی ایران به صورت مدام و به خصوص در فصل های انتخاباتی پر رنگ تر به چشم می آید

متاسفانه جامعه ی دگرباشان ایرانی نسبت به دیگر گروه های اقلیت جامعه در خطر بیشتری قرار دارند زیرا که راه های بیشتری برای اغفال و نفوذ در آنها وجود دارد. سوء استفاده ی احساسی از دگرباشان موردی است که در چند سال گذشته به وفور مشاهده شده است. دگرجنسگرایان زیادی هستند که تنها برای نفوذ در جامعه ی دگرباشان و رسیدن به اهداف سیاسی-اجتماعی و یا قدرت طلبی، گرایش جنسی شان را مدام تغییر می دهند و این تغییر تنها در نام آن گرایش خلاصه می شود. دگرباشانی هستند که برای داشتن مقداری آزادی حاضر می شوند که دیگران را به نیروهای امنیتی معرفی کنند. افراد زیادی هستند که از صحبت کردن درباره ی حقوق دگرباشان ایرانی خشنود نیستند

پس جامعه ی دگرباشان ایرانی باید بیش از پیش مراقب باشد زیرا هنوز در ابتدای راه است و اعتماد بی جا می تواند هزینه ی سنگینی را به آنها وارد کند

Picture: Peter Welleman

www.funpx.com

مطالب ندا را همراه با اسم و آدرس ندا بازچاپ کنید.