Neda, Iranian Queer Magazine - info@nedamagazine.net

سال اول | شماره ی ششم | ژوئن 2009 | شناسنامه و تماس | آرشیو ن د ا

تن فروشی مردان

ترجمه ی فرخ

تن فروشی مردان به فروش خدمات جنسی از سوی یک فرد مذکر (جیگولو، اغوا گر، روسپی مذکر) گفته می شود. جنسیت مشتری و نوع عمل جنسی مورد نظر لزوماً نماینده ی گرایشات جنسی شخص تن فروش نیست. در قیاس با کارگران جنسی مونث، کارگران جنسی مذکر چندان از سوی محقّقان مورد بررسی قرار نگرفته اند. با توجّه به این که تحقیقات، نمایان گر تفاوت نگرش این دو گروه به کارشان است، نیاز به بررسی های گسترده تر احساس می شود.

واژه های آمیانه

بعضی اصطلاحات رایج که به مردان فعّال در روسپی گری اشاره دارند، در دنیای انگلیسی زبان از این قرارند "Escort": (م. در زبان فارسی برگردان مناسب این کلمه می تواند ملتزم یا همراه باشد. امّا با توجّه به این که کلمه ی اسکورت با معنای مشابه، ظرف چند دهه ی اخیر از زبان فرانسه به فارسی راه یافته است در این متن از همین کلمه استفاده خواهد شد.) "man-whore" (م.فاحشه ی مرد)، "man-slut" (م. مرد هرزه)، "hustler" (م. کلّاش یا اغوا گر) "working boy"(م. پسر کار)، "trade"(م. با توجّه به ریشه ی کلمه معادل فارسی کاسب منطقی به نظر می رسد) "call-boy" (م. پسر تلفنی)، "gigolo" (م. در دهه ی 1920 در فرانسه این کلمه به عنوان مذکر کلمه ی "gigole" - به معنی دختری که در سالن های رقص کار می کند - برای اولین بار استفاده شد. در زبان انگلیسی این کلمه غالباً برای مردانی استفاده می شود که به زنهای معمولاً ثروتمند خدمات جنسی ارائه می کنند. ظاهراً در ایران تا 3 دهه ی پیش کلمات ژیگولو و مونّث آن ژیگولت، با معانی مشابه در میان گروهی به کار می رفته است. امّا اسطلاح ژیگول در حال حاضر در فارسی فاقد بار جنسیست است.)

اصطلاحات مشابه در مناطق دیگر:

• gandoo (شبه قاره)

• hímringyó (مجارستان)

• taxi boys (آرژانتیتن و گاهاً شیلی)

• pinguero (کوبا)

• cachero, puto, prostituto (اکوادور)

• chapero, prostituto, puto, gigolo (اسپانیا)

• flete, gigolo or gigolón (پرو)

• Prostituto (prostituteپرتغال) (مونث:)

• jigolo (جمع. jigololar) (ترکیه)

• chichifo (جمع. chichifos) (مکزیک)

• callboys (آلمان و فیلیپین)

• marekon (کوبا)

• Stricher (آلمان; callboy زننده تر از)

• 鸭子 → yāzǐ, "اردک" (چین)

• kucing (Garong), "گربه" (اندونزی)

• gigolò, puttano, marchetta, escort (ایتالیا)

• garoto de programa, "پسر برنامه ای", michê (برزیل)

• Tapins (فرانسه) gigolo, escorte (فرانسه و کبک)

• Trækkerdreng "پسر خیابان گرد" (دانمارک)

• Gandu, Londe-Baaz, Hijra (آسیای جنوبی)

• жиголо - zhigolo (روسیه و بلغارستان)

• ζιγκολό - zingolo (یونان)

• zhigolo (آلبنی و کوزوو)

• žigolo (صربستان)

• żigolo, żigolak (لهستان)

• 남창(男娼), "فاحشه ی مرد" (کره ی جنوبی)

• michê (برزیل)

ترکیب "پسر اجاره ای" احتمالاً یا از این حقیقت که آنها خود را اجاره می دهند مشتق شده است یا از این که راه پرداخت اجاره ی (م. اجاره ی خانه) آنها این کار است. اسکورتی که به عنوان هم جنس گرا شناخته نشده است امّا با مشتریان مرد سر و کار دارد گاهاً "gay for pay" گی برای در آمد یا "rough trade" کاسب زمخت خوانده می شود. روسپی مردی که خدمات خود را متوجّه زن ها می کند در بعضی موارد جیگولو خوانده می شود. شل سیلور استاین در کتاب "کتاب ABZ عمو شلبی" از اصطلاح "G" استفاده کرد که گاهی با کنایه به سازهای بادی مانند فلوت ریکوردر یا کلارینت اشتباه گرفته شده است.

مشتریان، مخصوصاً آنانی که اسکورت خود را از خیابان یا بار مشروب "بلند" می کنند گاهی "John" جان یا "trick" مخ زن (م.ترجمه ی عینی کلمه ی "trick" حقّه است)  نامیده می شوند. در مقابل کسانی که به روسپی گری اشتغال دارند نیز بعضی اوقات از ترکیب "turning trick" جواب مخ زنی دادن برای اشاره به حرفه ی خود استفاده می کنند.

کسانی که با وجود یک رابطه ی جنسی- عاطفی در زندگی شخصی شان به روسپیگری دست می زنند، به اصطلاح این کار را "در کنار" انجام می دهند.

روسپی گری مذکر در فرهنگ ها و دوران دیگر

روسپی گری مذکر در تمامی فرهنگ های پیش رفته شناسایی شده است. تورات فروش الطاف جنسی از سوی مردان و زنان در معابد مقدّس در دوران باستان – که به عنوان روسپی گری مقدّس معروف شده است- را تصدیق می کند. از آن جا که روسپیان در یونان باستان در خطر از دست دادن حقوق مدنی خود قرار داشتند، روسپی های آن دوران را برده ها تشکیل می دادند. هم یونان باستان هم روم شاهد وجود روسپی خانه های مردانه بودند. در قرون وسطی در سرزمین های اسلامی هم این کار به وسیله ی طبقات پایین اجتماعی مانند برده ها و پسران انجام می شد. (م. و عملاً قرن ها ادامه پیدا کرد. مثلاً: غلام، غلام بچّه و به خصوص در فرهنگ صوفی گرایانه و خراباتی گرایانه ی کشور خودمان شاهد و مغ بچّه در متون ادبی بزرگ به وفور یافت می شوند. مانند: "شعاع جام و قدح نور ماه پوشیده /  عذار مغبچگان راه آفتاب زده" یا "مغبچه ای می گذشت راهزن دین و دل  /  در پی آن آشنا از همه بیگانه شو" (هر دو بیت ازحافظ)) با وجود این که در این سرزمین ها روسپی گری جرم به شمار می آمده این عمل از سوی اجتماع تحمّل می شده است.

مدارک تاریخی بازمانده از بایگانی دادگاه ها و رسیدگی های قانونی به پرونده های فساد اخلاقی، روسپی گری مردان را از اواخر قرن هفدهم در سرزمینی که امروزه به ایالات متّحده مشهور است، نشان می دهد. با افزایش مناطق شهری و تراکم اجتماعات هم جنس گرایان، در اواخر قرن نوزدهم روسپی گری مردان وضوح بیشتری یافت و به حمام ها و روسپی خانه ها – مانند سالن پارسیس در منطقه ی باوری در نیویورک- و بار های روسپی گری کشیده شد که در آنها کسانی ملقّب به "فرشته ها" مردان را مورد تحریک جنسی قرار می دادند و از فروش مشروب، کارمزد دریافت می کردند.

روسپی گری مذکر امروزی

اماکن  دسترسی

مشتریان و کارگران جنسی مرد در مکان های گوناگونی یک دیگر را پیدا می کنند. عناوین کارگران جنسی مرد با توجّه به مکان فعّالیتشان تغییر می کند. مردانی که در خیابان ها و حمام های عمومی و پارک ها کار می کنند اغواگر (hustler) نامیده می شوند. مردانی که در بار کار می کنند اگر نرقصند اغواگر بار و اگر در کلاب برقصند و برهنه شوند "exotic dancer" رقصنده ی نا متعارف یا فانتزی یا "go-go boys" پسران رقّاص نام می گیرند. مردانی که در جراید و یا بر روی اینترنت تبلیغ در نظر می گیرند اسکورت، ماساژ / ماساژ دهنده یا پسر اجاره ای خوانده می شوند. دو گونه اسکورت وجود دارد: مستقل و کار کنان آژانسی. شمار کارگران جنسی خیابانی با افزایش منابع اینترنتی کاهش یافته است ولی نیاز به پول نقد سریع از سوی مردان فقیر و کارتون خواب ها وجود این کارگران خیابانی را تضمین می کند.

طبقه بندی ذیل از روسپیان مذکر کاملاً جامع نمی باشد:

اینترنتی

اسکورت های حرفه ای تمایل دارند به شکل مستقل کار خود را بر روی سایت های اینترنتی تبلیغ کنند و یا کار را به عهده ی آژانس های مربوطه بگذارند. در حالت اوّل اسکورت پول ماهیانه ای را در ازای قرار دادن نام، مشخّصات، عکس و راه های تماس بر روی لیست موجود در سایت پرداخت می کند. این مبلغ ماهیانه از 30 تا 300 دلار آمریکایی در ماه متغیّر است. در این حالت مشتری مستقیماً با اسکورت تماس می گیرد و اسکورت تمامی درآمدش را برای خود نگاه می دارد. امّا در شکلی که آژانس مسئولیت تبلیغات را به عهده دارد، خود آژانس در وب سایتی که طرّاحی می کند اطّلاعات مربوط به کارمندان را در اختیار مشتریان می گذارد و مشتریان پس از تماس با آژانس، اسکورت خود را در زمان و مکان مشخّص ملاقات می کنند. اسکورت نیز درصدی از در آمد خود را (معمولاً 25-33%) به آژانس می پردازد ولی انعام و یا پاداش دریافتی را کاملاً برای خود حفظ می کند. در اغلب موارد آژانس اسکورت احتمالی را مورد آزمایش و مصاحبه قرار می دهد، به او جلسات تهیه ی عکس پیشنهاد می کند و سپس اطّلاعات به دست آمده را در پروفایل او ذکر می کند. کم یاب نیستند اسکورت هایی که با بیش از یک آژانس کار می کنند و این به دلیل حفظ امنیت شغلی تمام وقت و به حدّ اکثر رساندن درآمد است.

اسکورت های غیر دائمی، گاه گاهی و یک موردی تمایل دارند که مشتریان خود را از راه"m4m"(مذکر برای مذکر) تخته های پیام گذاری اینترنتی (message board) و یا اتاق های گفتگوی مجازی (chat room) بیابند. به دلیل ندانستن قیمت های متعارف و یا نیاز سریع به پول نقد این افراد معمولاً میزان کم تری دست مزد دریافت می کنند؛ به نشان دادن عکس های خود بر روی اینترنت تمایلی نشان نمی دهند و در ارائه ی خدمات محدود کننده ترند. (بسیاری از بوسیدن و یا رابطه ی مقعدی سر باز می زنند) بسیاری اوقات این افراد از پیغام های ضعیف پنهانی استفاده می کنند مثلاً: "در جستجوی دست و دل باز" یا "کمک لازم ($eeks help)".

تبلیغات نشریاتی

بیشتر شهر های بزرگ آمریکا دارای روزنامه ها و مجلّات هفتگی مربوط به همجنس گرایان هستند. اسکورت ها و ماساژ درمان گر های متمایل به روسپی گری از پشت این نشریات برای تبلیغ خود بهره می برند.

خیابان ها، بارها و کلوپ ها

کارگر جنسی مذکر ممکن است مشتری خود را درخیابان ها (مثل میدان تایمز نیویورک در سال های پیش از دهه ی 90، بولوار سانتا مانیکا در لوس آنجلس، منطقه ی مشهور به " دیوار" در دارلینگرست سیدنی، دروازه ی دُفین در پاریس، آب گذر خیابان پولک در سانفرانسیسکو، میدان تاکسیم در استانبول، میدان لاپانگان بانتنگ در جاکارتا، شماره ی 488 خیابان هشتم نیویورک، (video,video,video)  نیویورک مشهور به "The Hoe Stroll" جنب مک دونالد، یا در سایر اماکن عمومی مانند پایانه ی اتوبوس، پارک یا دستشویی عمومی؛ در بارها مانند بارهای روسپیان هم جنس گرا موسوم به "Rounds`" در نیویورک و "Numbers" در لوس آنجلس یا در بارهای رقص تحریک کننده در تایلند و فیلیپین)  یا کلوپ رقص جذب کند.

بیشتر شهرهای بزرگ مکان هایی دارند که در آن جا روسپیان خود را در دسترس مشتریان بالقوه ی سوار بر ماشین قرار می دهند. شهر به شهر، این اماکن اسامی مختلفی پیدا می کنند ولی اسمی نظیر "بلوک" یا "تپّه" برای این مکان ها مرسومند. (م. چنین اماکنی تا پیش از انقلاب در کشور خودمان موجود بود که به نام های "قلعه"و"شهر نو" معروف بوده اند. پس از انقلاب اسلامی (اواخر دهه ی 50 و اوایل دهه ی 60 شمسی) گروهی از کارگران جنسی این اماکن اعدام شدند و سایرین به شرط توبه آزاد شدند. گفته می شود شماری از این کارگران نیز پس از آن در خانه های مشخّص تا مدّتی به شکل حرفه ای و اسلامی "صیغه ی مشتریان خود می شدند. البتّه کارگران جنسی مذکر یا در این محل ها وجود نداشتند یا به شکل پنهانی فعّالیت می کرده اند.) این مکان ها هم برای روسپیان و هم برای مشتریانشان دارای خطرهایی هستند، از آن جهت که ساکنان محلّی به سرعت وجودشان را کشف کرده به پلیس اطّلاع می دهند. گروه های همجنس گرا هراس (homophobic) نیز افراد حاضر در این فضاها را قربانی خشونت های خود می کنند. بماند که عنصر وحشت خود می تواند به جذّابیتی برای فضاهای گشت زنی این چنینی تبدیل گردد.

حدّ فاصل میان خدمات اسکورتی و پاره ای دیگر ازخدمات می تواند گاهاً پیچیده و نامعلوم باشد: گر چه مردان شاغل در کلوپ های میزبانی (host clubs  که در ابتدا در ژاپن بنیاد گذاشته شدند و سپس به سایر نقاط دنیا گسترش پیدا کردند) صرفاً برای گفت و گو و هم نشینی با مشتریان زن پول دریافت می کنند، این بر خوردها ممکن است به روسپی گری کشانده شود.

حمّام ها و کلوپ های سکس

روسپیان ممکن است در حمّام های عمومی همجنس گرایان یا کلوپ های سکس فعّالیت کنند ولی روسپی گری در این مکان ها غیر قانونیست و روسپیان شناخته شده با منع قانونی برای فعّالیت در این محل ها مواجه می شوند.

روسپی خانه های مردانه

یک روسپی مذکر ممکن است در روسپی خانه های مردانه یا به اصطلاح "اصطبل" کار کند. این مورد در آسیای جنوب شرقی رواج دارد و در شهرهای بزرگ تر آمریکا نیز ممکن است وجود داشته باشد. در مقایسه، دلّال محبت(مدیر برنامه های روسپی ها و روسپی خانه) در روسپی گری مذکر غربی به ندرت به چشم می خورد؛ از آن رو که روسپیان مذکر غربی اغلب به صورت مستقل و کمتر با کمک آژانس ها فعّالیت می کنند. در نوامبر 2005 هایدی فلایس (م. ...- 1965 ملقّب به بانوی هالیوود، دلال محبّت بسیار مشهور که امروز دیگر فعالیت نمی کند.) رسماً اعلام کرد که با روسپی خانه داری به نام جو ریچاردز دست به شراکت زده است تا روسپی خانه ی او "Cherry Patch Ranch" را، که از قبل در کریستال (م. یکی ازمناطق ایالت نوادا که تحت نظارت هیچ شهر داری ای نیست و به داشتن دو روسپی خانه ی بزرگ شهرت دارد.) در ایالت نوادا وجود داشت را به مکانی تبدیل کند که مردان روسپی را به خدمت بگیرد و به طور انحصاری به زنان خدمات ارائه کند. این روسپی خانه (م. که عملاً به شکلی که هایدی فلایس تمایل داشت پیش نرفت) اوّلین، از نوع خود در نوادا بود.

توریسم جنسی

به عکس سایر حوزه ها در روسپی گری مذکر، این حوزه معمولاً بیشتر به زنان خدمات ارائه می کند، جز در مورد استثنائی تایلند. زنان برای لذّت بردن از توریسم جنسی، به اروپای جنوبی (ایتالیا، یونان، ترکیه، کرواسی و اسپانیا)، حوزه ی دریای کارائیب (جامایکا، باربادوس، جمهوری دومینیکن و مارتینیک)، جنوا و کنیا در آفریقا، بالی، اندونزی و فوکت در تایلند سفر می کنند. نپال، مراکش، فیجی، اکوادور و کاستاریکا در این زمینه از محدودیت کمتری برخوردارند. این جا، زنان به اماکن خاصی سفر می کنند تا ضمن لذّت بردن از تعطیلات "دوست پسر موقتی"ای بیابند که نه تنها خدمات اسکورتی نظیر هم غذایی، راهنمایی گردش گری، هم رقصی یا آموزش رقص و در بسیاری موارد تهیه ی مواد مخدّر سبک مانند، ماریجوانا و اکستاسی را در اختیارشان بگذارد، که در زمینه ی جنسی نیز در خدمتشان باشد. زنان آلمانی غالباً به "سوسوا" در جمهوری دومینیکن و یونان و مراکش سفر می کنند. زنان ژاپنی "بالی" در اندونزی را و زنان کانادایی و اسکاندیناویایی بازار آزاد را ترجیه می دهند. زنان از هر سنّی ولی به خصوص زنان میان سال، به دنبال سکس و روابط عاطفی می گردند. روسپی گری مذکر به شکل روز افزونی در هند به چشم می خورد. خدمات جیگولوها در هند در حال گسترش است امّا در مواردی دیده شده است که این افراد، مشتریان زن خود را مورد آزار قرار داده اند.

قیمت

عرضه و تقاضا قیمت را تعیین می کند درحالی که موارد مهمّی از قبیل: سن، جذّابیت(ظاهری)، استعداد، وضعیت جنسی(م. مثلاً T,V,B در میان هم جنس گرایان)، نژاد، اخلاق، مهارت در رخت خواب، طول زمان صرف شده با مشتری، توانایی در حفظ حالت نعوظ، دلربایی(شخصیتی)، تمایل برای شرکت در رفتارهای خاص جنسی(fetish)، شهرت و خوشنامی، عرضه و تقاضا را تحت تأثیر قرار می دهند. بعلاوه یک اسکورت ممکن است دست مزد خود را برای بیشتر کردن تعداد قرارهای کاری، کاهش یا افزایش دهد.

نا گفته نماند که اسکورت ها و روسپیان گران قیمت، شکل معمول یا حتّی اکثریت روسپیان – حتّی در آمریکا – به شمار نمی آیند. همان گونه که در مجلّه ی هم جنس گرایی (Journal of Homosexuality) آمده است، کمتر از پنج درصد از روسپیان فعّال در آمریکا در طبقه بندی "اسکورت" قرار می گیرند. بسیاری دیگر "پسران اجاره ای" هستند که در سطوح مختلف از ثبات مالی، از روسپی گری برای تکمیل درآمد خود کمک می گیرند. در شرایط این چنینی، گرفتن 100 دلار آمریکایی یا بیشتر برای هر ساعت، و یا اصولاً به شکل ساعتی پول دریافت کردن مرسوم نیست.

اسکورتهای تمام وقت یا حرفه ای از تازه واردین یا کسانی که گه گداری کار می کنند، درآمد بیشتری دارند و این احتمالاً به دلیل آگاهی بهتر آنان از جای تبلیغ مناسب و قیمت بازار است.

به جهت مزنّه؛ یک اسکورت حرفه ای جوان و بسیار جذّاب با خدمات کامل در یک شهر بزرگ آمریکایی به طور معمول، به شکل ساعتی دست مزدی بین 200-250 دلار آمریکایی دارد، معتبرترین اسکورت ها بیش از 400 دلار در ساعت دریافت می کنند، این در حالیست که قیمت بیشتر اسکورت های کم اعتبار تر در همان شهرها از 150 دلار در ساعت تجاوز نمی کند. اسکورت های معتبر مشابه در شهر های بزرگ انگلستان درآمدی بین 80 تا 120 پوند دارند. اوج عایدی اسکورت های طراز اوّل در منهتن، لوس آنجلس و لندن است. به طور معمول پر درآمد ترین اسکورت های مذکر از پر درآمد ترین اسکورت های مونّثی که می توانند بیش از 2000 دلار در ساعت، در جلسات بیش از یک ساعته درآمد داشته باشند، ارزان قیمت ترند.

خطرات

مانند سایر اشکال روسپی گری، روسپی مذکر و مشتریانش با پاره ای مشکلات و خطرات رو به رو هستند: مسائل مربوط به سلامتی مانند بیماری های مقاربتی، مصرف مواد مخدّر، تجاوز فیزیکی مانند برخورد جنسی قانونی که می تواند به جای غیر قانونی بکشد، مواد و سن قانونی، بدنامی خانوادگی یا اجتماعی، ترد از سوی خانواده و دوستان، اتّهام هم جنس گرایی (در روابط مرد با مرد)، از دست دادن شغل و موارد احساسی از قبیل احساس مورد بهره برداری قرار گرفتن در اثر اداره ی یک زندگی دوگانه، از دست دادن احساسات و خود تخریبی (خود ویران گری) نوجوانان و کودکان فرای که به کار جنسی مشغول می شوند به ویژه در خطرند. برای مشتریانشان خطر جیب بری وجود دارد و خطر گرفتن حق السکوت و ضرب و جرح نیز هست.

وقتی روسپی مذکری از مشتری مذکر خود پولی را بدون دادن خدمات جنسی برباید، گاهی از اصطلاح "جان را قلتاندن"(rolling a john) استفاده می کنند.

مطالعات نشان می دهد که خطر خشونت، روسپیان مذکر را مختصری کم تر از روسپیان زن تهدید می کند. ظاهراً مردانی که در خیابان ها کار می کنند و اسکورت های جوان تر (خصوصاً نوجوانان) بیشتر در معرض خطر تعرّض از سوی مشتریانشان قرار می گیرند. به عکس خطر "قلتانده شدن" برای مشتریان روسپیان مذکر به مراتب پایین تر از آنیست که بسیاری می پندارند. این موضوع زمانی بیشتر حقیقت پیدا می کند که مشتریان کار گر جنسی را از آژانش ها استخدام می کنند یا کسانی را به کار می گیرند که از سوی مشتریان قبلی مورد تأیید قرار گرفته اند.

مسائل حقوقی

در شماری از کشورها از جمله استرالیا (به استثنای ایالت تاسمانی) روسپی خانه ها (با کار کنان زن و مرد) قانونی به شمار می روند. با این وجود روسپی گری خیابانی همچنان غیر قانونیست. در کشورهای دیگر مثل آمریکا (به استثنای ایالت نوادا) روسپی خانه ها قاعدتاً خلاف قانون شناخته می شوند ولی بسیاری از شهر ها این قانون را به اجرا نمی گذارند. در واقع قانون نوشته نشده ای وجود دارد که طبقه ی بزرگی از روسپیان مادامی که به "خیابان گردی" نپردازند، حق کار دارند. معمولاً در شرایط این چنینی "خدمات اسکورتی" کلمه ی زیبای جایگزین برای کلمه ی روسپی گری به حساب می آید. همچنین اسکورتی که این خدمات را ارائه می دهد مصرّ است که پول دریافتی را در نتیجه ی زمانی که برای مشتری صرف کرده گرفته است و رابطه ی جنسی، تصادفاً به شکل خود انگیخته و با رضایت طرفین اتّفاق افتاده است.

بدنامی

تفاوت سن، سطح اجتماعی و اقتصادی یکی دیگر از منابع بزرگ خرده گیری اجتماعیست. این به اصطلاح انگ ممکن است به روابط عاشقانه ی از این دست نیز زده شود. با این که در آن روابط اثری از روسپی گری وجود ندارد، اجتماع گرایش دارد که این روابط را نوعی روابط "شبه" روسپی گرایانه در نظر بگیرد. طرف بزرگ تر رابطه ممکن است "شکر پدر" یا "شکر مادر" نام بگیرد و طرف جوان تر "پسر نگداشته شده"(kept boy) یا "پسر اسباب بازی". در جوامع هم جنس گرا این زوج ها را "پدر" و "پسر" (که البته به زنای با محارم اشاره ای ندارد) می خوانند. به تحقیر تفاوت سن و موقعیت در فرهنگهای خاص و زمان های خاص کمتر اشاره شده است.

در میان تفاوت سنّی میان روسپی و مشتریش، آنجا که پای جنسیت به میان می آید نوعی شرایط "یک بام و دو هوا" رخ می نماید. در حقیقت تفاوت سنّی میان یک روسپی مذکر و مشتری مونّثش حمل بر نوعی دلاوری و شکوه جنسی برای کارگر جنسی می شود درحالی که در رابطه ی این چنینی میان مشتری مرد مسن تر ( که در فرهنگ هم جنس گرایان مکرّراً با عنوان "دیو" مورد سیاه نمایی قرار می گیرد) و روسپی مذکر جوان تر، نوعی بهره کشی به اذهان خطور می کند.

فرهنگ عامّه

روسپی یا تن فروش مذکر از دهه ی 1960 به این طرف در ادبیات و سینمای غرب به یک نوع کلیشه تبدیل شده است؛ مخصوصاً در کتب و فیلم هایی که منظری هم جنس گرایانه داشته باشند، که در آن ها شخصیتی تکراریست که بیشتر یا غم انگیز و تراژیک نمایش داده می شود (مانند فیلم پوسته ی  رمزآلود (Mysterious Skin) که در آن روسپی مذکری با صابقه ی آزار و اذیت نمایش داده می شود) یا عشقی دست نیافتنی یا یک شورشی به صورت ایده آل در آورده شده. البتّه در سینما و کتاب ها، روسپی مذکر با ارباب رجوع صرفاً زن (جیگولو یا اسکورت )، کم تر تراژیک ترسیم می شود؛ فیلم هایی همانند "جیگولوی آمریکای" تلاش زیادی کرده اند تا از او عشق بازی پیچیده و وسوسه کننده بسازند (همچنین تصویر سازی های طنز آمیز در فیلم های دوس بیگالو ( م. Deuce Bigalow دو فیلم از مایک میچل ) وجود دارد). به علاوه،" آیداهو ی خصوصی خودم" با بازی "کیانو ریوز" و "ریور فینیکس" بر دوستی میان دو روسپی مذکر تمرکز دارد. اخیراً روسپی مذکر وارد موسیقی عامه پسند هم شده است. (مثلاً پخش تصویری دو اثر:"The Bravery" و "Fall Out Boy") و تبلیغ مد امروزی و هنر های بصری.

مطالعات دانشگاهی و برابری طلبانه(فمینیستی)

مسئله ی روسپی مذکر را نظریه پردازان برابری طلب در حوزه ی مطالعات دانشگاهی از قلم نیانداخته اند. بررسی های نظریه پردازان برابری طلب "جاستین گافنی" و "کیت باورلی" که درون نمایی از کارگران جنسی مذکر در لندن به دست می دهد، به ما اجازه می دهد که شرایط جمعیت "پنهان" کارگران جنسی را با موقعیت سنّتاً زیردست زنان مقایسه کنیم. گافنی و  باورلی مدّعی هستند که شرایط قدرت مدارانه و پدرسالارانه ی اجتماع، روسپیان مذکر را نیز به سوی پایگاهی فرو دست کشانده است.

در اردوی مقابل، نظریه پردازانی که از نقطه نظری فرا ساختاری و انتقادی، می نویسند، به این نتیجه رسیده اند که ساختار قدرت مدار و زن ستیز جامعه باعث می شود که به عکس زنان، مردان تن فروش در کنار "جان ها " کم تر مطیع به نظر برسند. بر پایه ی یک رشته مصاحبه، "داگلاس لانگستن" به این نتیجه رسیده است که رفتار "جان ها" و کار گران جنسی زیر زمینی به حدّ قابل ملاحظه ای زن ستیزانه است؛ و آن را با داستان و بهانه جویی "C.J. Lewis"مقایسه می کند. لانگستن استدلال می کند که این دو در مورد تحریک هم جنس گرایانه، موارد زن ستیزانه ی بسیار شبیه به همی را از خود نشان می دهند و تسلّط پدر سالارانه را تقدیس می کنند، مخصوصاً در مواردی که سایر اعضای جامعه در آن ها پتانسیل کم تری برای زیر دست ساختن نقش افراد می بینند.   

• Bacchá: نوجوان دوازده تا شانزده ساله ای که به عنوان بازیگر در اجرای ترانه های جنسی شرکت می کرد و رقص های تحریک کننده انجام می داده و همچنین به عنوان کارگر جنسی در دسترس مشتریان قرار داشته.

• Hijra: دگر جنس گونه یا شخص دو جنسی ای که در شبهه قاره ی هند به عنوان روسپی به کار گرفته می شد.

• Jinetero: با معنی تحت اللفظی "سوارکار" (که در واقع کسیست که توریست ها را می راند!) اصطلاحیست ناظر بر روسپی های مرد کوبایی. 

• Kagema: روسپی مذکر جوان در دوران ادو در ژاپن، که مشتریانش معمولاً مردان بزرگ سال بوده اند.

• Sanky-panky: کارگر جنسی در مناطق کارائیب که در ساحل کار می کند و مشتریانی از هر دو جنس دارد.

مطالب ندا را همراه با اسم و آدرس ندا بازچاپ کنید.