Neda -- Iranian Queer Magazine

موج سبز

امید

benameiranzamin@yahoo.com

جوش و خروش گسترده ای در ایران، میهن شیران به پا شده است. مردم ایران پس از سالها شکیبایی، این بار در برابر ظلم و استبداد ولایت فقیه به پا خواسته اند تا کشور خویش را آباد سازند و در نهایت دموکراسی را در ایران زمین نهادینه سازند.

روز 22 خرداد انتخاباتی هر چند بسته که بیشتر می توان نام انتصابات را بر آن نهاد در ایران برگزار شد اما ولی فقیه نظام اسلامی حاضر به پذیرش رای مردم نشد. همانطور که ما تحریم کنندگان انتخابات پیش ترخاطر نشان کرده بودیم، آیت الله خامنه ای شب انتخابات دست به جیب شده و کاندیدای مورد نظر خویش را بر تخت ریاست جمهوری ابقاء کرد.

آماری که حکومت اسلامی از حضور مردم ارائه داد همانند آمار اعلام شده آرا کاندیداها، بسیار شک بر انگیز است؛ حضور بیش از 39 میلیون رای دهنده. باید اینجا چند نکته را متذکر شد؛

1- ایران دارای 15 میلیون جمعیت اهل سنت زیر ستم رژیم ولایت فقیه می باشد که تقریبا 10 میلیون نفر از آنان واجد شرایط رای دادن هستند، آیا همه آنان دراین انتخابات تشریفاتی شرکت داشتند؟

2- جمعیت کرد کشور را نیز درنظر بگیریم، کسانی که حقوق اولیه خود را در این رژیم اسلامی مبتنی بر ولایت مطلقه فقیه پامال شده می بینند. آیا همه آنان در انتخابات حضور داشتند؟

3- اقلیتهای دینی کشور که تنها اگر جمعیت ارامنه را در نظر بگیریم، حدود چند میلیون نفرمی باشند، صرف نظر از ایرانیانی که پس از روی کار آمدن این نظام مردم فریب اکثرا به مسیحیت گرویده اند و جمعیت بسیاری نیز هم اینک فاقد دین و یا مذهب خاصی می باشند. آیا همه آنان در انتخابات شرکت داشتند؟

4- خانواده های زندایان سیاسی، خانواده های اعدام شدگان سی سال حکومت اسلامی، جمعیت عظیم معتادان کشور و اعضای ایرانیان پیوسته به جنبش ملی (ما هستیم). آیا همگی در انتخابات حضور فعال داشتند؟

5- افرادی که سنشان بالای 35 سال است و دیگر کمتر نیازی به ممهور شدن صفحه انتخابات شناسنامه خویش دارند. آنان چطور، آیا حضور فعال در آن انتخابات فرمایشی از خود نشان دادند؟

6- رژیم اسلامی اعلام می دارد که جمع شرکت کنندگان ایرانی مقیم خارج کشور، در انتخابات ریاست جمهوری نسبت به دوره پیش سه برابر شده است. فرض بر صحت این ادعا؛ آیا هفتاد و شش هزار نفر رای دهنده از میان جمعیت بیش از چهار میلیون ایرانی در تبعید، رقم بالایی است؟

آنچنان که در بعضی از محافل به گوش می رسد، رژیم اسلامی ازطریق شماره ملی ایرانیان، رای بسیاری از افرادی که انتخابات را تحریم کرده بودند به نفع محمود احمدی نژاد به صندوق های آرا افزود، که می توان بین 12 تا 15 میلیون رای، آنرا محاسبه نمود. چند میلیون از آرا آقایان کروبی و رضایی را نیز به کیسه احمدی نژاد دوختند.

رژیم اسلامی حدود 59 میلیون تعرفه انتخاباتی چاپ نمود که هیچ اطلاعی از باصطلاح بیست میلیون تعرفه باقیمانده در دست نیست و این در حالیست که در بسیاری از حوزه های رای گیری، پیش از پایان ساعت رای گیری تعرفه به پایان رسیده بود.

آقای محسن سازگارا همان کسی که سال گذشته در تلویزیون صدای آمریکا همجنسگرایی در ایران را یک معضل اجتمایی دانست؛ این بار نیز چورتکه در دست گرفته و آمار تازه ای از رای دهندگان ارائه می دهد و اعلام می دارد که چهل و دومیلیون ایرانی در انتخابات، رای خود را به صندوقهای آرا ریختند. هر کس باور می کند، باور کند ولی پیش از اندکی تامل.

گذشته از همه این موارد اصولا اعلام نتایج که از ساعت 12 شب انتخابات آغاز شد به صورت تصاعدی و شبیه یک نمودار ریاضی (شبیه همان نقاشیهایی که محمود احمدی نژاد در مناظره های تلویزیونی به مردم نشان داد) به نفع محمود احمدی نژاد بالا می رفت.

اوج هرس و ولع آیت الله خامنه ای برای پر کردن صندوقهای آرا و خرید مشروعیت برای نظام خود کامه خویش، به حدی فوران کرده بود که با برگزاری آن مناظره های تلویزیونی جنجالی، نه تنها برای نظام سرکوبگر خویش مشروعیت کسب ننمود، بلکه با نادیده گرفتن آرا مردم، دولت غیر قانونی محمود احمدی نژاد را به جهانیان ارائه کرد.

آنچنان که گروهی عظیم این تقلب وسیع را کودتا می نامند شاید نام کودتای نرم در برابر انقلابی نرم پسندیده تر باشد. انقلاب نرم معمولا در کشورهایی نظیر اوکراین و گرجستان علیه یک فرد که با تقلب بر مسند بالاترین پست حکومتی می نشیند، صورت می پذیرد ولی در ایران جنبش نرم، موسوم به موج سبز، علیه یک پست درجه دو یا سه تا پایان روز رای گیری در پیش بود ولی پس از آن تقلب گسترده، این موج سبز نوک پیکان خود را به سوی شخص اول مملکت نشانه گرفت و اگر به راه خود در مسیری درست ادامه دهد، سرانجام انقلابی مدنی علیه ولی فقیه نظام خواهد بود و تغییر تدریجی شعارهای خیابانی مردم علیه هسته استبداد گواه این واقعیت است.

میر حسین موسوی خود به خوبی می داند که رییس جمهور از سوی رهبر نظام تعیین شده است و تغییر ناپذیر، و راه مبارزه اینک به سوی دموکراسی واقعی با حذف تمام موارد غیر دموکراسی قانون اساسی خصوصا ولایت مطلقه فقیه و نهاد شورای نگهبان باید در پیش گرفته شود.

میر حسین موسوی می داند که انسانهایی که به وی رای داده اند خواهان کوتاه شدن دست آیت الله خامنه ای از قدرت هستند. مردم ایران به تغییر اساسی رای داده اند و خواستار آزادی و خروج کشور از این بحران اقتصادی سی ساله و رفع معضل بیکاری و جلوگیری از موج اعدام و سرکوب در کشور خویش هستند. خواهان آنند که این اعتیاد دامن گیر جوانان به مواد مخدر از کشور زدوده شود. خواهان پایبندی حکومت به حقوق شهروندی و حقوق بشر می باشند. در کل مردم ایران دوباره پس از آن انتخاب مایوسانه محمد خاتمی در سال 1376، این بار به موسوی رای دادند، شاید با خود اندیشیده اند که وی می تواند برخلاف خاتمی، برخواسته های مردم پافشاری کند و حداقل، دریچه ای از روشنایی و امید به روی ایرانیان بگشاید.

آقای موسوی می تواند رهبر این قیام ملی باشد، اگر از خون جوانانی که توسط عوامل رهبر نظام اسلامی در خیابانها کشته می شوند، نگذرد و در برابر ولی فقیه ایستادگی نماید و بداند که قاتل تمام فرزانگان این آب وخاک، شخص شاخص آیت الله خامنه ای می باشد.

خیابانهای ایران سرخگون شده است و دلهای انسانهای بسیاری را پر درد ساخته است و چشمان بسیاری را گریان. فرزانگانی که در راه آزادی وطن جان می بازند، خود طعم خوش آزادی را نخواهند چشید و آن شیرینی دست یافتنی را بر کام بازماندگان خویش خواهند نشاند.

افراد بسیاری نیز در تلاشند که همانند سال 1357 این جنبش عظیم مردمی را به نفع خویش مصادره نمایند و تنها در پی تغییر لباس تن جمهوری اسلامی هستند. افرادی همانند حجت الاسلام اکبر هاشمی بهرمانی (رفسنجانی). مردم باید دوباره فریب سی سال پیش را نخورند و بدانند که در صورت پا پس کشیدن هر کدام از آقایان میر حسین موسوی و مهدی کروبی، رهبری اصلی این مبارزه آرام، همین جوانانی می باشند که جان برکف گرفته اند و پی آزادی سرزمین خویش شتابان در حرکتند.

آتش انقلاب علیه استبداد روشن شده است و حتی اگر در کوتاه مدت توسط قوه قهریه رژیم اسلامی سرکوب شود، در آینده ای که دور به نظر نمی رسد تمام استبداد گذشته این سرزمین را در خود خواهد سوزاند و ایران را پس از قرنها انتظار، به دموکراسی و حکومت مردم بر مردم خواهد رساند.

بدانید خون شهیدان وطن، بیمه جنبش دموکراتیک مردم ایران به سوی آزادی خواهد بود.

به امید آزادی ایران زمین از چنگال استبداد.

نترسید نترسید ما همه با هم هستیم

Neda, Iranian Queer Magazine - info@nedamagazine.net	سال اول \| شماره ی هفتم \| ژوئیه 2009 \| شناسنامه و تماس \| آرشیو ن د ا