|
Neda, Iranian Queer Magazine - info@nedamagazine.net |
سال اول | شماره ی هشتم | آگوست 2009 | شناسنامه و تماس | آرشیو ن د ا |
![]() |
|
|
بسترسازی برای تصویب قوانین حمایت از همجنسگرایان ماندگار
به طور کلی در هر سه جرم زنا، لواط و مساحقه، ادله اثبات جرائم یکی است، یعنی چهار بار اقرار مرتکب یا شهادت چهار مرد عادل. توبه در هر سه جرم پذیرفته شده است و فقط در صورت توبه پس از اقرار، حاکم شرع مخیر در بخشش یا مجازات مجرم است. به نظر می رسد علت و فلسفه مجازات مرتکبین جرائم جنسی در احکام اسلامی، جلوگیری از تسلیم بر هوای نفس است. انجام چنین اعمالی و سپس اقرار یا اعتراف بر آن از لحاظ روانی زمانی اتفاق می افتد که فرد از عمل خود پشیمان باشد و این زمانی است که وی تسلیم هوای نفس خود شده است. در اینجا ذکر روایتی از حضرت علی (ع) در مجازات مردی که به زنای خود اقرار کرده بود، به نقل از کتاب قضاوتهای حضرت علی (ع) نوشته شیخ محمدتقی شوشتری، خالی از لطف نیست: مردی نزد علی (ع) آمده و گفت: یا امیرالمومنین زنا کرده ام، مرا پاک گردان! امیر از او روی گردانید و به وی فرمود: بنشین و آنگاه به مجلسیان رو کرده و فرمود: آیا نمی تواند کسی از شما که گناهی مرتکب شده گناهش را پنهان دارد چنانچه خداوند آن را پنهان داشته؟ کنایه از اینکه باید تستر کند و اظهار ننماید. منظور واقعی آن حضرت تعریض به اقرارکننده بود تا از اقرار خویش خودداری کند. بار دیگر مرد برخاسته و گفت: یا امیرالمومنین زنا کرده ام، مرا پاک گردان! ان حضرت به وی فرمود: چه چیز سبب شد تا چنین اقراری بر خود کنی؟! گفت: برای اینکه پاک شوم. سپس آن حضرت به او فرمود: چه پاکی برتر از توبه؟ سپس به اصحاب خود رو کرده و با آنان مشغول صحبت گردید. مرد باز برخواسته و ادعای خود را تکرار کرد. آن حضرت به او فرمود: قرآن می خوانی؟ گفت: آری. به وی فرمود: بخوان. مرد چند آیه از قرآن صحیح قرائت کرد، باز امیر (ع) از او پرسید: ایا مسائل لازم از حقوق خداوند در نماز و زکوة می دانی؟ گفت: آری. آن حضرت مسائلی از او پرسید و آن مرد درست پاسخ گفت. باز به او فرمود : آیا بیمار نیستی؟ کسالتی نداری؟ گفت: نه. امیرالمومنین فرمود: وای بر تو برو تا همانطور که آشکارا از حالت پریده ای و در غیابت نیز از احوالت جویا شویم و اگر باز نیایی تو را احضار نخواهیم کرد و چون مرد دور شد آن حضرت از وضع بدنی و روانی وی از اصحاب خود سوال کرد، گفتند وی کاملا سالم و حالش طبیعی است! پس از چندی مرد بازآمد و گفت: یا امیرالمومنین زنا کرده ام، مرا پاک گردان! آن حضرت به وی فرمود: اگر باز نمی آمدی تو را طلب نمی کردیم ولی چون آمده ای و این دفعه اقرار چهارم تو می باشد و حکم خدا بر تو لازم شده است تو را آزاد نخواهیم کرد.» در روایتی دیگر نیز امیر مومنان با مردی که اقرار به لواط با پسری را نموده بود، چنین رفتاری را پیشه نمود و هربار بعد از اقرار وی می فرمود: چنین سخن نگو، شاید اختلال حواسی بر تو عارض شده است. علی ایحال، آنچه از این روایات مشخص است، روحیه بخشش و سعی در تلقین عدم بیان عمل انجام شده توسط اقرار کننده بوده است. توجه به این حکایت و دقت در احکام اسلامی ما را متوجه این مطلب می سازد که در دین اسلام، سعی بر عدم اظهار آنچه در حریم خصوصی یک فرد اتفاق می افتد می باشد و دلیلی بر اعلام آن در ملاء عام نیست. در ضمن عملی که قرار است بر آن توسط چهار نفر شهادت داده شود قائدتا باید در محلی قابل رویت و دید سایرین باشد. کما اینکه طبق مواد قانون مجازات اسلامی اگر شهود کمتر از چهار نفر باشند نه تنها حد بر مرتکب، ثابت نمی گردد بلکه شهود نیز به جرم قذف ( نسبت دادن زنا یا لواط به کسی) محکوم به حد می گردند و این نشان دهنده عدم ترغیب سایرین به ایستادن و تماشا کردن اینگونه اعمال است خصوصا برای زنان. چرا که شهادت آنها در این امور مطلقا مسموع نیست. اما با کمی تامل در فلسفه و علل مجازات لواط و مساحقه، می توان به سادگی درک کرد که صرف مجازات مرتکبین این جرائم نمی تواند دلیل بر عدم پذیرش همجنسگرایان به عنوان بخشی از جامعه دانست. کما اینکه آنچه در مواد قانون مجازات اسلامی مورد حکم قرار می گیرد، انجام عمل لواط یا مساحقه است و هیچ ماده قانونی برای مجرم دانستن یک فرد همجنسگرا وجود ندارد. پر واضح است که در احکام اسلامی، عمل زنا یعنی آمیزش زن و مردی که با هم محرمیت ندارند هم پذیرفته نیست و معصیت محسوب می گردد بنابراین در قانون مجازات اسلامی نیز برای آن مجازاتهای سنگینی در نظر گرفته شده است. پس اگر قرار باشد به صرف جرم دانستن عمل لواط یا مساحقه، همجنسگراها را مجرم بدانیم پس در آن صورت باید دگرجنسگراها را نیز به همین ترتیب مجرم محسوب کنیم. حال چرا پذیرش وجود و ازدواج همجنسگرایان در جوامع اسلامی و بویژه ایران مطلبی دور از ذهن تلقی می گردد؟ آنچه به نظر مولف می رسد، عدم آمادگی جوامع مسلمان برای قبول این امر است، آن هم با توجه به پیشینه فکری و ذهنی آنان. به عبارت دیگر، برای تغییر یا تصویب هر قانونی باید ابتدا فرهنگ و ذهن مردم جامعه برای پذیرفتن آن قانون آماده گردد و الا مردم به هر حال با اجرای آن قانون مخالفت خواهند کرد. به عنوان مثال در زمان صدر اسلام، برده داری و کنیز داری امری عادی تلقی می شد و حتی در قرآن آیات بسیاری در این مورد داریم، اما با گذشت زمان و تقبیح برده داری در جهان، این احکام نیز به دست فراموشی سپرده شد. پس بهتر است در قدم اول ذهنیت منفی افراد جامعه را در این مورد بخصوص تغییر داد و سپس به دنبال حمایت حقوقی و قانونی از همجنسگرایان باشیم.
|
|
مطالب ندا را همراه با اسم و آدرس ندا بازچاپ کنید. |