Neda -- Iranian Queer Magazine

سخن اول

آرشام پارسی

در زمان تدوین منشور جهانی حقوق بشر، جامعه ی دگرباشان به اندازه ی امروز بر حقوق انسانی خود تاکید نکرده بودند و بنابراین در ارتباط با حقوق این قشر جامعه در قوانین جهانی آن زمان اشاره ای نشد. حقوق اقلیت های جنسی یکی از آخرین حقوقی بود که به رسمیت شناخته شد و سال ها بعد الحاقیه هایی به منشور حقوق بشر در ارتباط با دگرباشان به تصویب رسید و هنوز پویش به رسمیت شناختن حقوق دگرباشان و مبارزه با هرگونه تبعیض بر پایه ی گرایش های جنسی فعال است و تا رسیدن به هدف نهایی خود ادامه خواهد داشت.

چرا حقوق دگرباشان آنقدر دیر و به صورت جزئی به تصویب جوامع جهانی رسید؟

شاید یکی از دلایل اصلی آن، تاخیر در مطرح کردن این خواسته توسط جامعه ی دگرباشان باشد. دگرباشانی که مورد آزار، اذیت و تبعیض به دلیل گرایش جنسی شان قرار داشتند برای مدتی طولانی ساکت ماندند و زمانی بررسی حقوق این گروه اجتماعی آغاز شد که اعتراض هایی از سوی اعضای این جامعه در سطوح جهانی مطرح گردید. دلیل تاخیر در این اعتراض ها هم می تواند نبود اطلاعات صحیح در جامعه و ترس از آشکارسازی و به زبان آوردن این فشارها و تبعیض ها باشد. دگرباشان برای جلوگیری از افزایش فشارهای اجتماعی سعی می کردند که گرایش جنسی خود را پنهان کنند و مخالفان تلاش داشتند تا گرایش جنسی آنها را در حد یک رابطه ی حنسی محدود سازند.

عامل دیگر در بسیاری از کشورها مذهب بود. تعلیمات دینی و نفوذ مذاهب در دولت ها اجازه نمی داد تا حقوق این افراد به رسمیت شناخته شود و در نتیجه سیاستمدارنی که یا خود دگرباش بودند و یا حقوق این افراد را محترم می دانستند، ناچار می شدند برای از دست ندادن حامیانشان سکوت اختیار کنند. اما زمانی که دولت های سکولار شکل گرفتند و نفوذ مذهب در تصویب قوانین داخلی محدود تر از گذشته شد، شرایط برای بحث و مطرح کردن این حقوق به اصطلاح جدید نیز فراهم گردید و در نتیجه در تعدادی از کشور ها قوانینی در حمایت از دگرباشان به تصویب رسید و دگرباشان دیگر شهروندان درجه ی چندم نبودند.

همزمان با شروع دادخواهی جامعه ی جهانی دگرباشان و تغییر قوانین کشورها مسئله ی حقوق دگرباشان در سازمان ملل نیز مطرح و باعث تصویب مفادی در این راستا گردید. دیگر مسئله رابطه ی جنسی دو فرد نبود بلکه حقوق انسان هایی بود که گرایش جنسی آنها اینگونه است و باید محترم شمرده شوند همانند افرادی که اینگونه نیستند و محترمند.

شاید شروع این پویش دیر آغاز شد اما پیشرفت آن در همین مدت زمان کوتاه چشمگیر بوده است. تصور غربی بودن همجنسگرایی در جامعه ی امروز مخدوش شده است و در شرق فعالیت های قابل توجهی در حال انجام است. امروزه اکثریت مردم به حقوق دگرباشان معتقد هستند و از دولت هایشان می خواهند تا این حقوق را نیز به رسمیت بشناسد اما هنوز جوامع مذهبی موضع گیری ناآگاهانه ای دارند. بیش از پنجاه و هشت درصد ساکنان ایالت کالیفرنیا در امریکا بر علیه ازدواج همجنسگرایان رای دادند در حالی که مردم هلند از ازدواج سه گانه برای رعایت حقوق دوجنسگرایان حمایت می کنند. مجازات همجنسگرایی در هندوستان لغو گردید و در عراق کشتار همجنسگرایان شدت یافت.

در ایران نیز دانش مردم نسبت به مسئله ی دگرباشان به شدت در حال رشد است و جامعه ی دگرباشان ایرانی باید در شرایط حساس سیاسی فعلی رفتاری بسیار آگاهانه و فعالیتی پیگیر داشته باشند. دگرباشان ایرانی در قوانین جمهوری اسلامی ایران جایگاهی جز مجرم ندارند. اما در قوانینی که برای آینده اصلاح و تدوین می شود جایگاه دگرباشان ایرانی و حقوق آنها باید محترم شمرده شود. به همان اندازه که جامعه ی دگرباشان ایرانی سکوت اختیار کنند، به دست آوردن حقوقشان نیز به تاخیر خواهد افتاد.

این تنها می تواند فراخوانی باشد برای تفکر و تعیین جایگاه دگرباشان در جامعه ی ایرانی.

Neda, Iranian Queer Magazine - info@nedamagazine.net	سال اول \| شماره ی یازدهم \| نوامبر 2009 \| شناسنامه و تماس \| آرشیو ن د ا