Neda 15 -- Iranian Queer Magazine

گزارش ویژه ی ندا

شرایط بحرانی یکی از ما در نروژ، همین امروز باید اقدام کرد

(گزارش زیر درباره ی شرایط نگران کننده ی یک دگرباش در نروژ است، روش هایی که شما می توانید به ما برای گذر از این بحران کمک کنید، به شکل مشروح در پایان این گزارش آمده است. لطفاً همین امروز برای فرستادن ایمیل اقدام کنید و از سایر دوستان خود نیز بخواهید که چنین کنند.)

کاری کردند که پسرک از کمپ برود. بدون پول، بدون سرپناه، بدون پشتیبان و بدون هیچ برنامه ای، تنها برای این که جانش در امان باشد. اصغر می گوید که به چنین سرنوشتی نزدیک است! از فاش شدن هویت جنسی اش می ترسد و در عین حال دست و پا می زند که مبادا به دست دولت جمهوری اسلامی سپرده شود.

گفتگوی من با اصغر هدایتی در شرایطی انجام شد که او کامپیوتر را به گوشه ای برده بود، مبادا صدایش را کسی بشنود. می گوید: «کمپ من توی نروژ هست، ولی من تو نروژ زندگی نمی کنم! من سعی می کنم کسی نفهمه چون اگه بفهمن آزارم میدن. هوای سنگینیه. من شرایطم رو فقط با رسپشن در میون گذاشتم.» او که عملاً هشت سال گذشته را در کمپ به سر برده است به عنوان نمونه از یک ایرانی یاد می کند که با تغییر مذهب به دنبال پناهندگی در نروژ است. «تلویزیون داشت درباره ی گی ها حرف می زد و اون یک دفعه گفت که گی ها همه حیوون هستن! من فقط بهش گفتم که بره بیرون، چون هنوز یاد نگرفته به آدما احترام بذاره.» با این وجود تلاش کرده بود هویت جنسی خود را فاش نکند. «اینجا یک کشور کوچیکه شهر کوچیکه، همیشه مجبور بودم یه دوشخصیته باشم.» «ما این جا از حموم عمومی استفاده می کنیم که در نداره؛ فقط یه پرده داره، دائم نگرانم که یه چاقو از پشت بیاد تو و منو بزنه!»

اصغر هدایتی مجموعاً هشت سال در کمپ های پناه جویی در دانمارک و نروژ زندگی کرده است. با این وجود هنوز موفّق به دریافت پناهندگی نشده است. اصغر اخیراً سازمان دگرباشان ایرانی IRQR را در جریان رد مجدد درخواست پناهندگی و احتمال اخراج قریب الوقوع خود قرار داد. او به ندا می گوید: «پرونده ام رو به هر کسی که نشون دادم، از جوابی که دولت نروژ داده تعجّب کردن! نروژی ها دوست ندارن همجنس گراهای کشورهای دیگه رو توی کشورشون بپذیرن. اگر مثلاً مسیحی شده بودم تا حالا پناهندگی گرفته بودم، ولی مسئله ی گی ها این جا فرق می کنه!» در نامه اش به آرشام پارسی (دبیر سازمان IRQR) نوشته شده است: «دولت نروژ مدّعی شده است که تا زمانی که گرایشاتم را بروز ندهم در ایران خطری من را تهدید نمی کند، آیا آن ها می توانند به یک نروژی چنین بگویند؟»

علاوه بر این با توجه به موارد پیشین، در صورت بازگردانده شدن او به ایران خطرات بسیار زیادی در انتظارش خواهد بود. در گذشته مواردی دیده شده است، که پناه جویان دگرباش پس از بازگردانده شدن به ایران، مورد وحشیانه ترین شکنجه ها قرار گرفته اند. برای بسیاری از ما، داستان "شاهین" دگرباشی که در اعتراض به پس فرستاده شدن به ایران لب های خود را دوخت کهنه نشده است. همه به خاطر داریم که شکست ما برای جلوگیری از باز پس فرستاده شدن او به ایران به چه وقایع وحشتناکی ختم شد. هنوز بسیاری از ما معجزه ی گریختن او از بیمارستان و خروج دوباره اش از ایران را در برابر چشمان خود داریم. اگر چه او موفّق به فرار شد و جان سالم به در برد، داستان هایی که با خود به "سوغات" آورد، آثار شکنجه، جای خاموش کردن سیگار بر بدن او و... یک درس را به همراه داشتند: «هرگز نباید اجازه داد که پناهجویان جنسی به ایران بازگردانده شوند! هرگز!»

اما وقتی به داستان اصغر نگاه می کنیم، عدم همکاری لازم با او از سوی سازمان ملل ممکن است تعجّب آور باشد: « من سه سال و نیم پیش وقتی منفی چهارم رو گرفتم، با UN تماس گرفتم. بهم گفتن برو NOAS (سازمان پناهجویان نروژ)! توی NOAS هم بهم گفتن حق کاملاً با تو هست ولی ما نمی تونیم کاری بکنیم! ... ازشون خواستم که یه نوشته بهم بدن که کاری از دستشون بر نمیاد تا به سازمان ملل نشون بدم. یه نوشته هم دادن که ما نمیتونیم کمک کنیم. بعد با اون کاغذ رفتم سوئد که خودم مستقیماً برم دفتر سازمان ملل. UN سوئد تلفنی آدرس دفترشون رو ندادن و من هم نتونستم خودم پیداش کنم.»

به گفته ی خودش، در طول این مدّت وکلای اصغر نیز توانایی لازم را برای انجام کارهای لازم از خود نشان نداده اند. اصغر در گفتگو با ندا به مسائل متعدّدی اشاره کرد که با وکلای خود در میان گذاشته است، امّا "هرگز روی کاغذ نیامده اند" و به طور رسمی بیان نشده اند. او به عنوان مثال از زندگی مشترک شش ماهه ای یاد می کند که در زیر فشار خانواده به آن تن داده بود. پس از خروج او از ایران، همسرش با استناد به همجنس گرایی او از دادگاه درخواست طلاق می کند و موفّق نیز می شود. اصغر بر این باور است که استناد به همجنس گرایی او در دادگاه های ایران می تواند به بهترین شکلی همجنس گرایی او را اثبات کند، با این وجود وکیل تسخیری او با این بهانه که از نظر او این مسئله بی اهمیت است از عنوان کردن رسمی آن سر باز می زند. او درباره ی سازمان پناهجویان نروژ نیز می گوید:«NOAS سازمانیه که قدرت نداره فقط صداش بلنده.»

اصغر به ندا می گوید که در گذشته یک بار با آرشام پارسی نیز تماس داشته است. این تماس به سال 2005 باز می گردد: «فکر نمی کردم چنین سازمانی وجود داشته باشه. فکر می کردم شاید اصلاً مال جمهوری اسلامی باشه. با این وجود تماس گرفتم، که آرشام از ترکیه باهام تماس گرفت.»

در نامه ای که اصغر اخیراً به IRQR نوشته بود، اشارای به مشکلاتی شده است که علنی شدن همجنس گرایی او برای خانواده اش بوجود آورده است. از او در مورد رابطه اش با خانواده پرسیدم.«خانواده ی من نمی خوان بپذیرن. مثل اینه که من بگم حالم بده ولی اونا بگن نه تو حالت خوبه.»

او در پاسخ به این سوال که «انتظارت از جامعه ی دگرباش ایرانی چیست؟» به ندا می گوید: «نمیدونم چه کاری باید کرد. از پریشب که قرار شد خودم رو معرفی کنم به آرشام گفتم هر لحظه نگرانی دارم. نگرانیم اینه که اینجا احساس امنیت نمی کنم. من داخل نروژ زندگی نمی کنم. کمپ من داخل نروژه ولی من تو نروژ زندگی نمی کنم. من این جا مجبورم با کسایی زندگی کنم که خودشون گی بودن رو بد می دونن.»

با توجه به این که اصغر در میان دوستانش به عنوان فردی مثبت و پر انرژی شناخته می شود، پاسخ او به این سوال که گام بعدی چیست برای من کمی تعجّب آور بود: «هنوز فکری نکردم. تو شرایطی هستم که فکرم کار نمی کنه. تو سه ماه 10 تا 12 کیلو وزن کم کردم. وقتی غذا میخوام بخورم تهوع می گیرم. (جواب) منفی آخر خرابم کرد ... من آدم سر حالیم که همه میگن باهاشون که هستم انرژی می گیرن ولی الآن شرایط تغییر کرده.»

با توجه به این که هویت اصغر در نتیجه ی جدی شدن خطر بازگردانده شدن به ایران به شکلی علنی فاش شده است، نخستین اولویت او باید دور بودن از محیط هوموفوبیک کمپ پناهندگان باشد، با این حال محدودیت شدید مالی ممکن است مشکلات پیش بینی نشده ی دیگری به بار بیاورد. سازمان دگرباشان ایرانی آمادگی خود را برای رساندن کمک های مردمی به دست اصغر اعلام کرده است. این کمک ها را می توان از طریق لینک "paypal" در وبسایت سازمان (www.irqr.net) و یا نوشتن چک در وجه: " Iranian Rairlad for queer refugees" و فرستادن آن به آدرس: "477 Sherbourne St. Suite 414 Toronto, On - M4X 1K5" در اختیار سازمان قرار داد.

اما کمک بی اندازه کارساز و مهمی که حتی دوستان در داخل ایران نیز می توانند به راحتی انجام دهند، پیوستن به کمپین برای گرفتن پناهندگی اصغر است. هفته ی گذشته IRQR طی بیانیه ای از همگان خواست تا با وزارت دادگستری و پلیس نروژ تماس بگیرند. این روش در گذشته نیز مورد استفاده قرار گرفته است و نتایج بسیار خوبی به همراه داشته است. به علّت اهمیت موضوع و محدودیت زمانی، راه های تماس به علاوه ی توضیحات، در این گزارش نیز آمده است:

می توانید از نمونه ی نامه ی زیر نیز استفاده کنید:

Mr. Knut Storberget Minister of Justice and the Police:

E-mail: postmottak@jd.dep.no

Phone: Switchboard +47 22 24 90 90

Mailing address: Postboks 8005 Dep, 0030 Oslo, Norway

Immigration Appeals Board of Norway – Utlendingsnemnda

Email: postmottak@une.no

Telephone: +47 21 08 50 00

Mailing address: Utlendingsnemnda, Postboks 8165 dep. 0034 Oslo, Norway

Subject: Norway threatens to deport Asghar Hedayati to Iran – Please stop him deportation

Date:

To: Minister of Justice and Police, Mr. Knut Storberget, postmottak@jd.dep.no

Dear Minister,

I am contacting you to request for your assistance on a very urgent case involving Asghar Hedayati a gay Iranian, who is currently in Norway. I received some information about him through the IRanian Railroad for Queer Refugees, based in Toronto, Canada.

Asghar Hedayati is a citizen of Iran, with case number DUF 2003 046 114 08. He escaped Iran in 2003 because of his well-known fear of persecution on basis of his sexual orientation. He applied for asylum in August 2003, but the Norwegian Government unfortunately has denied his asylum status for several times and he is now at risk for deportation.

His asylum judge said that he can live in Iran if does not ‘come out’, which is against fundamental human rights. I would like to express my deep concern about his situation, as he will experience imprisonment, torture, and even execution upon his forced return to Iran.

I am urging you to reconsider this case under the spirit of respect for human rights and I am requesting you to grant Iranian queer refugees the full state of asylum in Norway because there is a lot of evidence that Iranian queers in Iran are threatened because of their sexual orientation and sexual identity.

Sincerely

در صورت فرستادن ایمیل به هر کدام از دو ارگان، آدرس info@irqr.net را در بخش "CC" ایمیل خود وارد کنید. بدین وسیله، سازمان می تواند در جریان تعداد ایمیل های فرستاده شده قرار بگیرد.

سایر روش های ارتباط نیز بدین قرار است:

همچنین سازمان دگرباشان ایرانی آمادگی دارد که به سازمان های دیگری که تمایل به همکاری دارند راهنمایی لازم را ارائه کند. سازمان ها و اشخاص برای دریافت اطلاعات بیشتر نیز می توانند با آدرس ایمیل info@irqr.net در تماس باشید.

Neda, Iranian Queer Magazine - info@nedamagazine.net	سال دوم \| شماره ی پانزدهم \| فوریه 2010 \| شناسنامه و تماس \| آرشیو ن د ا