این جا انسان ها برای احمدی نژاد غش می کنند، دیوانه اید؟

گفتگو با روزنامه ی ملیت

فرخ نیک مرام از فعالان همجنس گرای ایرانی است. سالهاست نه در ایران و نه در ترکیه همجنس گرا بودنش را پنهان نمی کند.

می گوید: در ایران در خانه هر طور می خواهید می توانید زندگی کنید اما در یک کافه همجنس گرا بودنتان را آشکار نمی کنید. و در ایران طبیعتا شکارچیان ماهری وجود دارند. در اینترنت با یکی آشنا شده و برای دیدار می روید و می بینید پلیس از آب در آمده است!

به سوال "در ایران زن بودن سخت تر است یا همجنس گرا بودن" جواب می دهد: زن ها حد اقل می توانند در کوچه بگویند ما زن هستیم، ما آن را هم نمی توانیم بگوییم.

آزار در زندان

فرخ در ایران برای یک سازمان حقوق بشری (سازمان دگرباشان ایرانی IRQR) فعالیت می کرد و مجله ای جهت دفاع از حقوق همجنس گرایان را اداره می کرد. اما در حرکت جنبش سبز هم بسیار فعال بود. در جریانهای 2009 پس از کشته شدن دختر جوانی که نامش ندا بود به کوچه رفته پوستر های او را می چسباند که دستگیر و به بازداشتگاه فرستاده شد و در آن جا آزار دید.

می گوید: لطفا جزئیات این واقعه را به یادم نیاورید.

ایران را اشغال کرده اند.

مادر فرخ در یکی از بانک های بزرگ ایران مدیر رده بالایی بود، خودش نیز از پنج سالگی منهای کمک های پدر و مادر در موسسات، زبان انگلیسی را آموخت. در حالی که گریه می کرد و در مورد به پایان رسیدن عمر نظام مذهبی ایران صحبت می کرد گفت: عمویم نیز سال ها پیش ناچار به فرار از ایران شد. به خاطر این که پدر و مادرم زیاد کار می کردند مادر بزرگم من را بزرگ کرد. سپس داییم نیز از ایران رفت و مادر بزرگم من را جایگزین او کرده بود. بعد از فرار به ترکیه خبر مرگ داییم را شنیدم. مادر بزرگم پشت خط گریه می کرد اما من آن جا نبودم. ایران دیگر تحمل درد مادر و مادر بزرگ من و امثال آنان را ندارد.

او در حالی که درباره ی جمهوری اسلامی بحث می کرد، ایران را شبیه به کشوری اشغال شده خواند.

روند کار فرخ در کمیساریای عالی پناهجویان سازمان ملل تمام شده است و او به آمریکا می رود.

فرخ عملکرد ضعیف رئیس جمهور آمریکا باراک اوباما و عدم نشان دادن مخالفت آشکار وی را مورد انتقاد قرار داده می گوید: "من اوباما را دوست ندارم. من یک نئو محافظه کار همجنس گرا هستم و زندگیم در آمریکا نیز آسان نخواهد بود!" و برای ادامه ی فعالیتش در آنجا برنامه ریزی می کند. او هم اکنون سردبیری نشریه ی  اینترنتی "ندا" را به عهده دارد.

ترکیه اکنون خانه ی من است!

فرخ که ترکیه را خانه ی دوم خویش می داند می گوید: از این جا می روم اما این جا یکی از خانه های من خواهد ماند. او نگرانی اش را درباره ی ترکیه توضیح می دهد.: از ما درس بگیرید! برای رسیدن به وضعیت کنونی ما نمی خواهد سی سال صبر کنید. و بعد، از دوست داشته شدن احمدی نژاد توسط ترک ها تعجبش را ابراز می کند. و می گوید: این جا وقتی می فهمند اهل ایران هستم (به خاطر احمدی نژاد) انگشت شستشان را بالا می آورند و می گویند:"عالی!" به نظر من باید از آنان پرسید آیا شما دیوانه اید؟!
انسان ها در ایران به زندان افکنده می شوند، مورد تجاوز قرار می گیرند و مورد ضرب و شتم قرار می گیرند. کسانی که احمدی نژاد را دوست دارند باید این را بدانند.