به جای سرمقاله

فرخ نیک مرام

رساندن تعریف صحیح دگرباش بودن به گوش اکثریت جامعه نه تنها بزرگترین مسئولیت فعالان حقوق دگرباشان، که مهم ترین راه حل مشکل جامعه پذیر نبودن این پدیده است. اکثر افرادی که با دگرباشان دشمنی می کنند از بنیاد تعریف صحیحی از دگرباش بودن ندارند. مادری که یک دگرباش را به چشم یک متجاوز می بیند یا کسی که دگرباشان را به چوب بچه بازی می زند یا بنیادگرایی که روابط عاشقانه ی دو انسان را گناهی می بیند که تنها با مرگی فجیع پاک شدنیست، همه و همه در صورتی که شناخت درستی از دگرباش بودن داشته باشند در رفتار خود تغییر ایجاد خواهند کرد.

بدون شک وسیله ی انجام این ماموریت رسانه ها هستند و بازگو کنندگان این پیام کسانی هستند که بتوانند بدون ترس یا خجالت با هویت واقعی خود در برابر این رسانه ها سخن بگویند.

متاسفانه به دلیل نبود رسانه های آزاد و امنیت در کشورمان این مسئولیت به گردن کسانیست که خارج از ایران در امنیتی نسبی به سر می برند. با سخن گفتن این گروه، هرگز کسی نمی تواند وجود دگرباشان را در جامعه ی ایرانی انکار کند. چه گواهی محکم تر از خیل کسانی که به تازگی از ایران خارج شده اند و در دل داستان های تکان دهنده ای از زندگانی دگرباشان در کشورمان دارند؟ خوشوقتانه شمار کسانی که خود را از بند رها می بینند و حاضر می شوند داستان های خود را با جهان آزاد در میان بگذارند رو به افزایش است. در چند ماه اخیر توجه قابل  توجهی از سوی مطبوعات معتبر بین المللی به پناه جویان دگرباش ایرانی شده است که هرکدام از این پناه جویان خود کتابیست و گواهیست بر حقایقی که همواره انکار می شوند.

در این شماره ی ندا علاوه بر مطالب معمول، نگاهی انداخته ایم به بازتاب شرایط پناهجویان دگرباش ایرانی در مطبوعات دنیا. در این شماره ترجمه ی مقاله ی یکی از نشریات دگرباشان فرانسوی زبان به انگلیسی را خواهید خواند. دو مصاحبه از روزنامه ی ملیت در ترکیه و سری گزارش های مستند تورنتو استار را پیش رو خواهید داشت.