Neda, Iranian Queer Magazine - info@nedamagazine.net

سال سوم | شماره ی بیست و پنجم | مارچ 2011 | شناسنامه و تماس | آرشیو ن د ا

   Share on Facebook

سخن دوم

فرخ نیک مرام

در خانه نشسته بودم که پیشنهاد سردبیری ندا را دریافت کردم. امروز در کشوری دیگر بدون راه بازگشت پایان خدمت خود به عنوان سردبیر ندا را اعلام می کنم. بیش از یک سال پیش زمانی که تنها خود را یک نویسنده می دانستم با این سوال رو به رو شدم که آیا اراده و توان کافی برای اداره ی یک نشریه را دارم یا خیر. طبیعتا در عین افتخار این مسئولیت را پذیرفتم و خود را آمادا کردم تا زمانی که شایسته تری یافت شود این بار را به دوش بگیرم. امروز آن روز است. روزی که من باید همکاری خود و خدمت خود را باز به عنوان یک نویسنده از سر بگیرم و مانند تمامی دوستانی که بیش از یک سال و اندی من را همراهی کردند به پیشبرد نشریه ی ندا به عنوان بخش مهمی از هموار کردن راه برای یافتن درک درستی از دگرباشی بیاندیشم.

بزرگترین افتخار من در این 13 شماره همکاری با کسانی بود که بی آلایش و چشمداشت، اندیشه، کلام و دانش خود را به میان آوردند تا شاید جوانی در ایران با هویت خود آشنا شود و شاید در نور اطلاعات آنان زندگانی دگرباشان کشورمان دست کم در بعد خصوصی و در زمینه ی اندیشه آرام تر و پربارتر شود.

تجربه ی این مدت این حقیقت را دست کم برای من روشن تر می کند که برای پیشبرد یک هدف بدون شک تلاش های یک فرد کافی نیست. آن چه نیاز است، گرد هم آمدن تمامی کسانیست که به آن هدف می اندیشند و تلاش آنان برای گرفتن گوشه ای از این بار سنگین. آن چه نباید در این راه پیش فرض قرار گیرد تشابه افکار است. افراد مختلف می توانند و باید هر یک با نگاه خود هدف مشترکشان را دنبال کنند. دلیل این که در طول دوران سردبیری من هرگز کسی مورد سانسور قرار نگرفت همین اصل بود. به اعتقاد من این عمل در این دوران پاسخ های خوب خود را داده است و می تواند در آینده همچنان زاینده ی گفتمان های آموزنده باشد.

در مقام قضاوت همان گونه که بارها اشاره کرده ام بزرگترین منتقدان ما باید خود ما باشیم. در همین راستا باید اعتراف کرد که ندا، زیر سرپرستی من به تمامی ایده آل هایی که در سر می پروراندم نرسید. کمبودهای ندا را باید به رسمیت شناخت و هر یک از ما باید در حد توان در کمرنگتر کردن آنان بکوشیم. این تنها راه رشد نشریه ی مورد علاقه مان است. شکی نیست که با تغییر سردبیر هر نشریه مواردی تغییر خواهد کرد اما هویت ندا به عنوان یک نشریه ی تخصصی برای دگرباشان پا برجا خواهد ماند.

در اینجا نیاز می دانم اعلام کنم که همکاری من با ندا نه تنها پایان نخواهد یافت که بسا عمیق تر شود. تغییر اساسی در این مرحله تغییر سردبیری نداست که امیدوارم هر چه توان مند تر بتواند به جلب نیروهای توانمند موجود و ایجاد نظم لازم برای یک نشریه بپردازد. اگر بپذیریم که ندا نشریه ی تمامی ماست و آبروی جامعه ی دگرباش آبروی تک تک ما، نویسندگان و مسئولان ندا باید این تضمین را داشته باشند که تک تک ما با تمام توان در کنارشان ایستاده ایم و چه در چارچوب سردبیری، شورای سردبیری، تحریریه و حتی برای جوان ترین نویسندگان آن بزرگترین پشتیبانان، همیاران و راهنمایان هستیم.

من به شخصه این فصل تازه از ندا را شروعی برای بلوغ بیشتر فعالان دگرباش ایرانی می دانم. فصلی که در آن بیش از انتظار داشتن مسئولیت پذیری بر هر کدام از ما حکم فرما باشد. باشد که در سایه ی تمامی استعداد های ذاتی ما و تمامی دانش اکتسابی هر کدام از ما، ندا روز به روز بالنده تر، آموزنده تر و با نفوذتر شود.

ضمن تبریک تولد دوباره ی ندا

دوست همیشگی شما

فرخ نیک مرام 

مطالب ندا را همراه با اسم و آدرس ندا بازچاپ کنید.