|
Neda, Iranian Queer Magazine - info@nedamagazine.net |
سال سوم | شماره ی بیست و نه | جولای 2011 | شناسنامه و تماس | آرشیو ن د ا |
![]() |
|
|
حريم خصوصی و نقض آن مجتبي مصطفايي
روابط عاطفي و جنسي جزو بخشهای خصوصی زندگی هر فرد محسوب مي شوند. اما اين خصلت کدام جوامع و نظام هايي است که سعی در دخالت در اين حوزههای شخصی را دارند؟ نظام های توتاليتر(تماميت خواه) برخلاف نظام های دموکراتيک، حوزه ي عمومی(سياسی) را تا آنجا كه می توانند گسترش مي دهند، تا جايي که حوزههای شخصی افراد تبديل به حوزهای عمومی مي شود. هر عملی که افراد در حريم خصوصی و شخصی خود انجام می دهند، به مثابه يک حرکت سياسی محسوب مي شود. در نظام های توتاليتر هر رابطة جنسی و عاطفی، هر آرايشی، هر نگاهی يک فعاليت سياسي است و شکلی از مبارزه محسوب مي شود. نظام های توتاليتر، درون جامعة خود نيز جبهه ايجاد مي کنند و اين جبههها را تا رختخوابها پيش مي برند. هر رابطة جنسی و عاطفی مي تواند ناقض اصول نظام توتاليتر، ناقض حاکميت، قدرت و توانمندی حاکمان مستبد باشد. نظام های توتاليتر خود را با مجموعة عظيمی از حوزههای شخصی درگير مي کنند و سر انجام راهی باقی نمي ماند جز فروپاشی حوزههای عمومی رخنه کرده در حوزههای شخصی. و سپس باقی ماندگان اين گونه نظام ها به اين نتيجه مي رسند که تمامی اين کشتارها، زندانها، تمامی اين جنسيت گراييها، نژادپرستی ها، و همجنسگرا ستيزي ها بيهوده و پوچ بوده اند. در تمامی جوامع، هميشه اين درگيري ها بر سر محدودههای حوزههای خصوصی و عمومی وجود دارد و با عقب نشينی يکی از اين دو، آن ديگری خود را گسترش مي دهد و به جلو حرکت میکند. اين درگيري ها ادامه پيدا مي کنند و در مقاطعی به حالتی از تعادل نسبی مي رسند. منظور از تعادل نسبی، کاهش درگيري ها و جنجالها بر سر حريمهاست. هنگامی که بحرانی پيش میآيد، سياستمداران برای کاهش بحران، برنامههايي را اجرا مي کنند که اين برنامهها گاهی اوقات سبب گسترش حريم عمومی مي شود. اما با کاهش بحران، جامعة دموکراتيک در تلاش بر میآيد که حريم عمومی را محدود کند و عقب بزند (علي رغم اينکه گاهی اوقات اين برنامهها پس از اتمام دوره ي بحرانی منقضی مي شوند). اما در جوامعی که هميشه دچار بحران هستند چه اتفاقی مي افتد؟ جوامع بحران زده و به عبارتی جوامع بحرانی، هرگز فرصت نمي کنند که بر سرمرز عمومی و خصوصی، قدم به قدم چانه زنی کنند. جوامع بحرانی و متزلزل هميشه راه را برای نابودی کامل حريمهای خصوصی باز مي کنند. اما در اين حريم شکنیها حقوق چه کسانی زير پا گذشته مي شود؟ البته که حقوق تمامی افراد. اما افرادی که به تازگی(حدود ۲ دهه)حقوقی برای آنان در صحنة بين المللی تدوين شده، بيشترين آسيبها را میبينند. دگرباشان از قربانيان درجه يک نظام ها و جوامع توتاليتر و بحران زده محسوب مي شوند. قوانين در نظر گرفته شده برای آنها نوپا هستند. بگذريم از اين که حتي با اجرايي شدن اين قوانين نوپا (در طولانی مدت) نهادينه شدن اين حقوق امری زمان بر مي باشد.
|
|
مطالب ندا را همراه با اسم و آدرس ندا بازچاپ کنید. |