Last Update: Wednesday January 04, 2012

  بازگشت به صفحه ی گزارش  |    بازگشت به صفحه ی اصلی   

 

گزارش

 

گزارشی از بررسی وضعیت سیاسی، اجتماعی و قضائی دگرباشان در ایران و در شرایط پناهندگی - ابراهیم آبی

روز شنبه، 17 دسامبر 2011 در شهر استکهلم سوئد همایشی تحت عنوان *بررسی وضعیت سیاسی، اجتماعی و قضائی دگرباشان در ایران و در شرایط پناهندگی* برگزار گردید و در آن تعدادی از فعالان حقوق زنان و فعالان دگرباش سخنانی را ایراد نمودند.

نفر اول سخنران این همایش، آقای آرشام پارسی فعال حقوق دگرباشان و مدیر سازمان دگرباشان ایرانی (آر.آی.کیو.آر) بود که به بخشهایی از سخنان ایشان در ادامه اشاره خواهد گردید :

...در واقع برای امنیت و حمایت یک فرد دگرباش، خانواده وی در رتبه نخست قرار دارد و پشتیبانی آنها میتواند به عنوان یک ستون مستحکم به فرد دگرباش کمک نماید تا در برابر برخوردها، اتهام و هر گونه کنجکاوی و سرزنشهای بی دلیل اطرافیان در امان باقی بماند و این شبیه به یک "انقلاب خانوادگی" قابل تعبیر است. در واقع اولین تحول و تغییر برای یک فرد دگرباش بایستی در خانواده او صورت گرفته باشد و این یک اتفاق بهینه برای شروع امنیت و حفاظت فرد دگرباش در مواجهه با برخوردهای ناصحیح و توهین آمیز و یا تبعیضی دیگران خواهد بود.

...اما آگاه سازی مردم نیز نقش به سزایی در تداوم و تقویت این امنیت بهینه خواهد داشت چراکه وقتی آگاهی عمومی و اجتماعی وجود داشته باشد، حتی علارغم حضور قوانین حقوقی و انتظامی ضد دگرباشی، انتظار اعتراض و عدم رضایت از سوی شهروندان و مردم وجود خواهد داشت و این خود میتواند برای مقامات قضایی و انتظامی، نقش نوعی دشواری و کندی در اجرای احکام هوموفوبیک و ضد دگرباشانه را بازی نماید.

...یکی از راههای آگاه سازی عمومی و در سطح اجتماعی را میتوان از افرادی انتظار داشت که به نحوی به مسافرتهای بیرون مرزی اقدام مینمایند و یا از کشورهای خارج از ایران برای دید و باز دید موقت به داخل کشور سفر می کنند. چرا که آنها میتوانند برای مردم و بویژه خانواده ها به عنوان یک منبع موثق و قابل ارجاع برای توضیح وضعیت دگرباشان در سایر کشورهای دموکراتیک و آزاد نقش داشته باشند.

... در زمینه مشکلات و مسایل دگرباشان مقیم ایران، علاوه بر وجود قوانین تنبیهی و محکومیتی سنگین اسلامی که به هنگام علنی شدن وضعیت فرد دگرباش برای مسئولین قضایی و انتظامی به وقوع میپیوندد،  لازم است که به موارد دیگری نیز اشاره شود که علیرغم زندگی غیر علنی شده و پنهانی فرد دگرباش وجود دارد و آن وجود برخوردهای ناصحیح و تبعیض آمیز و تحقیرگونه خانواده ها و اطرافیان میباشد که البته خود این امر در سهولت تلاش مقامات حکومتی و انتظامی برای تحت فشار قرار دان دگرباشان کمک بسیار زیادی مینماید.

... یکی از برنامه های جدید سازمان آی.آر.کیو.آر این است که در بسیاری از کشورها و مناطقی که دگرباشان مهاجر و پناه یافته ایرانی اقامت نموده اند، کارگاه های آموزشی ویژه ای را تدارک و اجتماعاتی را از این دگرباشان فارسی زبان سازماندهی نماید و بدین وسیله آنها را برای انجام برخی از اهداف و اقدامات مطابق با برنامه های تصویبی سازمان, و چه بسا در غیاب مسئولین و مدیران اجرایی آن همچنان فعال و کارامد گرداند.

... وجود پدیده فوبیا در ذهنیت جامعه ایرانی، شکلی نا آگاهانه و شناخته نشده دارد و برای همین استکه برای چنین ذهنیتی توقع پذیرش و احترام برای یک فرد دگرباش و یا حتی تمایلی ذر زمینه مطالعه و خوانش مطالب مربوط به افراد ال.جی.بی.تی را نمیتوان انتظار داشت و این امر خود دلیلی محکم برای لزوم تلاش فراوان ما جهت آگاه سازی و آشنایی بیشتر مردم نسبت به قشر دگرباش جامعه خواهد بود.

خانم مهشید راستی، وبلاگ نویس و کنش گر مستقل حقوق بشر و حقوق همجنسگرایان استکهلم، نفر دوم سخنران این همایش بودند و یکی از مواردی که ایشان ابراز نمودند این بود که سازمانها و جناح های سیاسی ایران، علارغم ادعاهای آزادی طلبانه و دموکراتیک خود، هیچ تمایلی نسبت به مقوله همجنسگرایی از خود نشان نمیدهند و همواره به نوعی غیر انسانی از مطرح کردن آن در برنامه های کاری خود طفره میروند و بدین شکل فاصله عمیقی بین ذهنیت و نگاه این سازمانها و اعضاء حزبی آنها  نسبت به پدیده همجنسگرایی به عنوان یک موضوع مورد تبعیض واقع شده وجود دارد و این خود میتواند گویای غیر واقعی و غیر مردمی بودن و یا حتی ضعف شعارهای حقوق بشری و غیر تبعیض آمیز آنها باشد.

 

نفر سوم سخنران این همایش، خانم شریفی مادر یکی از افراد دگرباش پناه جو در سوئد بودند و ایشان از تجربیات خویش در زمینه پذیرش و حمایت فرزند دگرباش خود سخنانی را ایراد نموده و به سوالات حاضرین در همایش نیز پاسخ های لازم را ابراز نمودند که به بخشهایی از آن در ادامه اشاره خواهد گردید :

...اولین بار بچه من با یکی دیگر از آشنایان در مورد گرایش جنسی خود صحبت نمود و این بدلیل آن بود که هنوز اطمینان و اعتماد چندانی نسبت به نوع عکس العمل و واکنش من برای او روشن نگردیده بود. اما واقعیت این است که بعد از مطلع شدن من از وضعیت فرزندم، در ابتدا دچار نوعی سردرگمی و پریشان حالی شده بودم ولی این امر موجب نگردید تا نسبت به طرد و یا رد فرزندم اقدامی منفی و غیر مادرانه را مرتکب شوم بلکه برعکس با برخی از پزشکان و روانکاوان خبره مشاوره نمودم و حتی شخصا با فرزندم در این جلسات مشاوره ای حاضر میشدم و نیز به ملاقات و هم صحبتی با خانواده ها و والدین دارای فرزندان دگرباش مشابه مبادرت و علاقه مندی نشان میدادم و بدین ترتیب نسبت به فرزندم آگاهی بیشتری بدست آوردم و همین امر باعث گردید تا با سهولت بیشتری او را بپذیرم و از او حمایت و پشتیبانی نمایم.

من از والدین دارای فرزندان دگرباش میخواهم که بدلیل نظرات و ذهنیت دیگران، فرزندان خود را رها نکنند و برعکس با آگاه سازی و آشنا شدن نسبت به مقوله دگرباشی، از آنها حمایت و پشتیبانی به عمل آورند و به آنها قوت قلب و امید بدهند.

خانم اندرسون، سرپرست پویش دگرباشان سوئد و نیز سرپرست پویش زنان دگرباش سوئد، نفر چهارم سخنران این همایش بودند و زمینه اصلی سخنان ایشان در رابطه با وضعیت زنان دگرباش با اصلیت غیر سوئدی بود و اینکه چنین زنانی از سوی هیچ یک از سازمانها و تشکل های مدافع حقوقی زنان، مورد حمایت و توجه قرار داده نمیشوند و این رویه را از معضلات و ضعفهای چنین سازمانها و جناح های فعال اعلام نمودند و البته به برخی از تلاشهای شخصی و سازمانی خود برای آشتی دادن این دو مقوله با هم یعنی سازمانهای فعال حقوق زنان و موضوع زنان دگرباش اشاراتی نمودند.

 این همایش در ساعت 4 عصر همان روز به پایان رسید و تصمیم بر این بود که همایش مشابه ای نیز در روز یکشنبه 18 دسامبر 2011 در ساختمان مرکزی سازمان آر.اس اف.ال که سازمان حمایتی افراد دگرباش سوئدی میباشد به زبان انگلیسی برگزار گردد.

 

مطالب ندا را همراه با اسم و آدرس ندا بازچاپ کنید.